O temperamencie cholerycznym

Fryzjer, do którego zgłosi się choleryk, powinien mieć się na baczności, wykonywać wszystkie polecenia klienta, nawet jeśli byłyby one sprzeczne z jego własnymi poglądami, a także chronić zakład od zniszczenia, którego może dokonać rozwścieczony narwaniec…💥

„Powszechna Gazeta Fryzjerska”, 1926 r.

Czy choleryk to człowiek bez serca, twardy jak głaz, nieustępliwy, brutalny i wybuchowy? I czy rzeczywiście jego towarzystwo może być niebezpieczne dla otoczenia?

Choleryka cechuje:
– ambicja,
– aktywność,
– samodzielność,
– konsekwentne dążenie do celu,
– sprawiedliwość,
– kierowanie się raczej zdrowym rozsądkiem niż sercem,
– niecierpliwość.


Choleryk nie lubi:
– bezczynności,
– sprzeciwu,
– przeciętności,
– fantazjowania,
– krytyki.



Osoba obdarzona tym temperament jest bardziej praktykiem niż teoretykiem. Szybko przechodzi do działania, a sprawy doprowadza do końca, mimo przeciwności.
*
Choleryk już od dziecka jest odważny i samodzielny. Dąży do tego, aby być najlepszym uczniem, a później pracownikiem. Ma poczucie, że jest stworzony do rzeczy wielkich. Lubi być przywódcą, a nie osobą jedną z wielu.
*
Choleryk ma poczucie własnej wartości, które rodzi egoizm i bezduszność. Jest skłonny do częstych wybuchów złości i mówienia przykrych słów nawet tym, których kocha. Uważany za brutalnego, nie wzbudza powszechnej sympatii. Jednak to wśród choleryków można znaleźć przyjaciół na całe życie.
*
Jego energiczność popycha go do nieustannego działania – choleryk nie odkłada tego, co ma zrobić dziś na jutro, jednak robi też dziś to, co powinien zrobić jutro…
*
W pracy nad sobą powinien skupić się na walce z pychą – to ona rodzi w nim wszystkie złe skłonności. Dziecko o tym temperamencie potrzebuje silnego autorytetu, kogoś, kto dobrze ukierunkuje jego energię, nauczy samokontroli i empatii. 💕
*


Być cholerykiem, to w wieku 7 lat uciec z domu i chcieć zginąć z rąk innowierców za wiarę. Być cholerykiem, to pisać listy duchowe w ilościach hurtowych i wściekać się, gdy adresaci nie odpisują. Być cholerykiem, to chcieć zdobyć wszystkie dusze dla Niepokalanej. Być cholerykiem, to mieć za nic świat, a Boga za wszystko. Być cholerykiem, to czynić wszystko dla Boga i na Jego większą chwałę…

Te krótkie opisy odnoszą się kolejno do: św. Teresy Wielkiej, św. Hieronima, św. Maksymiliana, św. Franciszka Ksawerego i św. Ignacego Loyoli.


Choleryk po śmierci idzie albo do nieba, albo do piekła. Nie ma dla niego miejsca w czyśćcu – on swoim życiem od razu się uświęca lub potępia. Największa liczba kanonizowanych w Kościele katolickim, to osoby o cholerycznym usposobieniu. Najwięksi grzesznicy w historii – dyktatorzy, tyrani, wszyscy ci, którzy źle zapisali się w dziejach ludzkości – to również cholerycy.

Skąd ta rozbieżność? Choleryk nie lubi być przeciętny. Jeśli się czemuś poświęca, to na 100%. Dlatego źle ukształtowany choleryk może być niebezpieczny dla siebie samego i swojego otoczenia. Z kolei choleryk, który odda się na służbę dobra, dość łatwo może osiągnąć zbawienie. Będzie także gorliwie działał na służbę Bożą i dla zbawienia innych.


Duchowość choleryka:
– dobrze wypełnia postanowienia modlitewne, posty i pokuty,
– cierpliwie znosi ból fizyczny i stany oziębłości duchowej,
– potrafi milczeć,
– dociekliwy w sprawach wiary – zwłaszcza w młodości przyjmuje postawę niewiernego Tomasza – musi szukać, czytać, wiedzieć, – jest jak kamień – trudno przeniknąć do jego wnętrza, nakłonić go do zmiany. Jest jak strzała, której lotu prawie nie sposób odmienić. Aby nawrócić choleryka, potrzebny jest grom, jak w przypadku Pawła Apostoła,
– źle usposobiony choleryk popada w otchłań grzechu – kłamie, jest brutalny, bezwzględny, nie cofa się przed największymi i najokrutniejszym grzechami. Nie będzie miał szacunku i miłości dla bliźnich.

Nabożeństwem, które w sposób szczególny powinien praktykować choleryk to nabożeństwo do cichego i pokornego Serca Pana Jezusa.

Choleryk chce być aktywnym członkiem Kościoła, dlatego chłopców o tym usposobieniu powinno zachęcać się do ministrantury czy sprzątania kościoła, a dziewczynki do przynależności do wspólnot modlitewnych i układania kwiatów. 🌼
Choleryk dobrze prowadzony przez rodziców lub spowiednika, a także ciężko pracujący nad swoim charakterem, nie da po sobie poznać ujemnych stron swego temperamentu (pychy, egoizmu, wybuchowości itd.). 🙏

Inni święci, którzy mieli cechy choleryczne m.in. to św. Jan Bosko i św. Franciszek Salezy. ♥️

Jedna uwaga do wpisu “O temperamencie cholerycznym

Leave a Reply to Jacinta Boudreau Cancel reply